Thursday, 20 October 2016

അമ്മേ,
അറിഞ്ഞില്ല നിന്‍ വേദന ഒരിക്കലും
അറിയുവാന്‍ ശ്രമിച്ചുമില്ല

രാമരാവണ കഥകള്‍ ചൊല്ലിയും
കള്ളകൃഷ്ണനിന്‍  കുസൃതികള്‍ ഓതിയും
കൌതുകങ്ങളാല്‍ നിറച്ചു നീയെന്‍ ബാല്യം

എന്തിനെന്‍ കുഞ്ഞിനെ നനയിപ്പൂ എന്നുചോല്ലി
മഴയെ പഴിച്ചുനീ
കിഴുചെലയെങ്കിലും നീ അതിനൊരു കുടയായ് മാറ്റി.

ഒരു  ഉടുചേല  പോലുമില്ലമ്മേ  നിനക്ക്
എന്നിട്ടെന്തേ  പട്ടുടുപ്പുകളാല്‍  നിറയ്ക്കുന്നെന്‍  അലമാര

ഓര്‍ക്കുന്നു ഇന്നുമെന്‍ വിദ്യാലയത്തിന്‍ ആദ്യനാള്‍
ഒരു മിന്നായം പോലവേ
ഉമ്മറപടിയിലിരുന്നെന്‍  കുഞ്ഞിക്കുടയും പിടിച്ച്
കരയാതെ മകളെ എന്നു പറയാതെ പറഞ്ഞ നിന്‍ കണ്‍കളെ മറപ്പതെങ്ങനെ .

കാലങ്ങള്‍ നല്‍കിയ കരുത്തിനാല്‍ നിന്നെ
പുഛ്ചിച്ചു  തള്ളിയ നാള്‍ക്കളെ  ശപിക്കുന്നു ഞാന്‍ ഇന്ന്

അമ്മെ അറിയുന്നു നിന്‍ വേദനയിപ്പോള്‍
പൊഴിക്കുന്നു കണ്ണുനീര്‍ നിനക്കായ്‌.

No comments:

Post a Comment